- Istorijat
- Okolina
Istorijat
Furioso Konjički Centar je stvoren iz dva razloga: sa jedne strane je to ljubav vlasnika, osnivača pema konjima, jahanju i prirodi a sa druge strane je to potreba koja se u poslednje vreme javlja za konjičkim turizmom u ovom delu Srbije. Palić kao biser Vojvođanske turističke ponude privlači na desetine hiljada turista godišnje kojima je potrebno pružiti razonodu,  a sve do sada su ti turisti mogli samo u ograničenim merama zadovoljiti potrebu za jahanjem. Cilj Konjičkog Centra Furioso je da turistima koji borave na Paliću pruži takav doživljaj jahanja kojim će svoj odmor učiniti nezaboravnim. Pored toga subotičanima i ostalim zainteresovanima koji žive u obližnjim naseljima obezbeđujemo mogućnost jahanja, otvoreni smo za one koji vole konjički život sa konjičkim i ostalim uslugama.
Konjički Centar se nalazi u blizini Subotice pored Palića na svega nekih 10 kilometara od mađarske granice na Šupljaku u blizini međunarodno zaštićenog rezervata Ludaškog jezera. Sam Centar se prostire na 2 hektara površine u okviru koga sem štala i objekta za uslugu mogu pronaći i trla, staze za jahanje kao i pašnjaci koji zadovoljavaju potrebe jahača.
U sklopu imanja imamo prostoriju kapaciteta za 50 ljudi koja je leti otvorena a zimi zatvorenog tipa gde organizujemo razne priredbe i poslužujemo tradicionalna pečenja bačke kuhinje pripremljene u furuni koja se nalazi u centralnom delu imanja. Sem konjičkih usluga organizujemo i razne porodične ili priredbe za firme naravno upotpunjene sa opcionalnim konjičkim sadržaljem.  Jedinstvena ponuda našeg Centra je indoor i outdoor team-building koju preporučujemo poslovnoj sferi.
Cilj nam je da decu i omladinu okolnjih naselja upoznamo sa konjičkom kulturom i osnovama jahanja, te da cene seoski život, rukotvorine i poljoprivredne običaje. U interesu toga u saradnji sa obližnjim školama organizujemo jedinstvene programe u kojima školarci mogu provesti po jedan dan kod nas i tako upoznati osnove konjičke kulture, prirodne dragocenosti Ludaškog jezera a putem animacija rukotvorinama dobijaju zakusku iz seoskih običaja.
Šupljak i Ludaško jezero
 Šupljak je prastaro naselje pored Subotice. Iz aspekta arheologije je značajno mesto Severne Bačke, pošto su u okolini Ludaškog jezera pronašli tragove iz p.e. 16 000 godišnjeg društva (poslednje etapa ledenog doba) i nalaze iz kamenog, bakarnog, bronzanog doba, ranog gvozdenog doba, sarmatskog doba, i doba seobe naroda. Šupljak se u pisanim uspomenama pojavljuje pod imenom "Ludasyghaz" 1335.godine (Suboticu pominju 1391.godine).
Nekadašnji ,,Ludasyghaz” se po velikoj verovatnoći nalazio na južnom delu jezera. Ako pažljivo prelistamo zbirku mapa u istorijskoj arhivi Subotice, možemo ustanoviti da su se stanovnici sela od XVIII. Veka nastanjivali pre svega na zapadnom delu Ludaškog jezera. Međutim južni deo jezera u blizini Kanjiškog puta je uvek gusto naseljen. Imanja su se prostirala u zapadnom pravcu skoro do Palića, a konstrukciju naselja je karakterisala rasipani salaški sistem.
Ludaško jezero je uvek igralo značajnu ulogu u životima stanovnika Šupljaka. Močvarni krajolik i vodeni svet jezera obrastao trskom je pružao dobru zaštitu protiv turskih trupa, a kasnije je pružao zaklon bećarima. Iz obeležlja saznajemo da je za vreme pohoda turaka narod kopao jarak uz obalu jezera i formirao kulu od zaprega. 
Očaravajući svet Ludaškog jezera je nadahnuo i mnoge umetnike.
Danas selo broji 1310 stanovnika od kojih su 95% mađari a ostali hrvati i drugih nacionalnosti. U selu ima zabavišta i četri razreda osnovne škole. Glavno zanimanje današnjih stanovnika Šupljaka je stočarstvo i zemljoradnja, odnosno povrtarstvo a pre svega nadaleko poznata proizvodnja belog luka.
Kulturni život je na Šupljaku veoma bogat, KUD Ludaš Maći obuhvata sve ljubitelje kulture unutar čega su amatersko pozorišno društvo, hor žena, plesna grupa modernog plesa i pričaoci bajki.
Najveća proslava sela je Dan sela i Festival belog luka u avgustu svake godine. Ova priredba sa kvalitetnim kulturnim i sportskim programom zabavlja kako lokalno stanovništvo tako i posetioce. Svake godine na ovim priredbama nastupaju razne plesne grupe i horovi, i takmiče se odbojkaške i fudbalske ekipe. Do sela se može stići iz tri pravca, asfaltiranim putevima sa Palića, iz Hajdukova i Malih Pijaca.
 Ludaško jezero je kao zaboravljeno parče močvarnog sveta nekadašnje Ludaške pustare, na starijim mapama se ni ne beleži. Prvi put je zabeleženo na mapi sa kraja 17. veka. Površine je 382 hektara, a posebno zaštićena površina je oko 677 hektara, sa gledišta ornitologije je od evropskog značaja i nalazi se na ramsarskoj listi teritorija (vodena staništa od međunarodnog značaja).
Ludaško jezero je pre više od 20 godina dospelo na listu međunarodno zaštićenog staništa. Dobija vodu sa više izvora: iz podvodnih voda bliskim površini, iz Kereša i iz Palićkog jezera. Posledicom redovitih sušnih godina jezero se bori sa sve većim nedostatkom vode. Tokom letnjih meseci često nivo vode opada do kritične tačke što ugrožava i opstanak živog sveta jezera. Kereš je decenijama opskrbljivalo jezero vodom, nekada je istočni, niži deo teritorije Subotičko- Horgoške pustare prelio. Zbog današnje male količine vode je živi svet Ludaškog jezera u opasnosti. Voda jezera je veoma plitka, muljevita, i plitka voda je omogućila da se u središnjim delovima jezera pojave ,,ostrva trske” koja služe kao gnezdilišta za ptice a u južno zapadnom delu jezera pruža utočište vidrama.
Kao rezultat redovnih istraživanja je utvrđena pojava 238 ptičjih vrsta na Ludaškom jezeru. Od 90 vrsta ptica iznimno je značajna Lusciniola melanopogon, pošto gnezdenje ove vrste u Srbiji je jedino ovde potvrđeno.
Ludaško jezero je pre tridesetak godina važilo za relativno dobro očuvanu prirodnu oazu. Bila je značajna stanica na putu seobe ptica sa severa na jug. Služila je za gnezdilište retkih ptica i odmorište i hranilište za ptice selice.
Trska sem što pruža utočište životinjskom svetu jezera je i prirodni bio filtar koji čisti vodu upijajući toksične materije, zagadljive materije, fenole. Sa druge strane ako se trska ne istrebljuje odnosno ne seče, obrašće slobodne vodene površine i uz ostale faktore okoline doprinosi omočvarenju jezera. Trska je prepreka za eroziju, prepliće i vezuje tlo. U slučaju Ludaškog jezera međutim nije poželjno probijanje trske prema istočnom lesnom obalom jer bi tako iztrebila ovde još pronalazivu tipičnu vegetaciju stepa. Istočnu lesnatu obalu retke biljke kao Pulsatilla pratensis, Salvia austriaca, Senecio doria, Astragalus excapus čine izričito zanimljivom i botanički veoma značajnom. Prisutnost ovih retkih biljki potvrđuje zaštićenost Ludaškog jezera.
Voda Ludaškog jezera je slatka pa je u prošlosti bila bogata ribama. U jezeru su najkarakterističnije bile vrste soma, osim toga žuti karas i tolstolobik. Međutim njihov broj se značajno smanjio pa je ribolov dozvoljen samo na naznačenim mestima. Bitno je da pomenemo još leptire i viline konjice od kojih se prvi predstavlja sa 100 vrsta a drugopomenuti sa 30 vrsta. Od sisara srećemo više zaštićenih vrsta kao na primer slepe miševe, vidre.
Najnovija istraživanja dokazuju da se radi o ravničarskom tresetnom močvarskom terenu koji po celom svetu nestaje i nosi dragocene vrednosti. Međunarodni sporazum o biodiverzitetu nas obavezuje na očuvanje močvare koje u sebi čuvaju retke vrste, specifična udruženja i fragilne (krhke) ekosisteme. Pošto se na ovoj teritoriji mogu naći jedinstveni, samo ovde rastući postglacijalni (posle ledenog doba), ostaci biljnih udruženja. Pošto se mogu pronaći još mnoštvo retkih bilja, Služba za Zaštitu prirode se trudi da se ovoj teritoriji pruži odgovarajuća zaštita.
Peščarske visoravni Severne Bačke
POSELO PEŠČARSKE VISORAVNI SEVERNE BAČKE
Domovina sunčevog sjaja i ukusnog voća
Mikroregija "Peščarske visoravni Severne Bačke" osnovana je 2000. godine od pet naselja. Hajdukova, Bačkih Vinograda, Malih Pijaca, Šupljaka i Nose. Kasnoje se pridružio i susedni Horgoš.
Ovo je oblik regionalne saradnje naših naselja, uspostavljen s ciljem da naša sela, koja raspolažu približno identičnom kulturom i ekonomskim potencijalima- svoje vrednosti promovišu pred svetom putem jedinstvenog povezivanja. Pored toga, moćićemo da budemo efikasniji i u ostvarivanju interesa u infrastrukturnom i ekonomskom razvoju.
Za izvanrednu životnu sredinu naših naselja zahvalni smo sudbini i mudrosti naših predaka. Mislimo samo na ruševine crkve ribarskog seoceta Horgaš još iz doba Arpadovića, ili na Ludaško jezero sa njegovim ekosistemomi bogatstvom iz kojeg se rađa život, odnosno na Selevenjsku šumu, podignutu 1857. godine, sa njenim današnjim živim svetom, te sa nepresušnim legendama na ovom prostoru, koje ovaj kraj uvek prikazuju u posebnom miljeu.
U ovoj maloj regiji, mnoga društva za očuvanje kulture i predanja vrše svoju blagodatnu delatnost, takočuvajući i obogaćujući vrednosti mađarske kulture.
Pošto, pored prošlosti, smatramo važnom i sadašnjost, kod takođe deluju i grupe za likovnu umetnost i za zaštitu životne sredine, koje imaju misiju da čuvaju vrednosti današnjice.
U našim selima se svake godine organizuju svečanosti lokalnog karaktera, koje nude, iz godine u godinu, reznovrsne programe i privlače veliki broj posetilaca.
Pored gore nabrajanog, želimo da pažnju javnosti skrenemo na mogućnosti koje se kriju u neviđenim prirodnim potencijalima, u eko- i seoskom turizmu.
Zahvaljujući jedinstvenom plodnom tlu ovog kraja, njegovoj mikroklimi, a da ne zaboravimo- i njegovim neumornim radnim ljudima, voće i povrće kije se ovde proizvode, a s pravom uživaju slavu, kao i proizvodi mesarske industrije koji se dobiju od domaćih životinja, uzgojenih na ovim prostorima, postali su priznati i traženi ne samo unutar zemlje već i izvan nje.
Deo voća koji se proizvodi na više hiljada hektara, zahvaljujući marljivosti proizvođača, u rakidžinicama se pretvara u kvalitetan, plemenit eliksir života- u rakiju.
Ljudi koji žive ovde, naročito vole da se najedu, napiju i vesele, pa zahvaljujući tome, svoja jela pripremaju izvanrednom brigom i pažnjom, da bi time pripremali "podlogu" za vina odličnog kvaliteta koja se proizvode od lokalnih vrsta grožđa, i time pružajući posetiocima nezaboravan gastronomski doživljaj.
Božjom milosti smo sa puno ljubavi sačuvali naše vrednosti koje ćemo rado podeliti i sa našim gostima.
|
